Wednesday, September 21, 2011
Δώστου κλώτσο να σιγήσει μαμά.
Τώρα να έρθεις να μου πεις ιστορίες. Για τσιγγάνους κακούς πες, που κλέβουν παιδάκια. Για πεθαμένες πριγκίπισσες , για κορίτσια μικρά που ξεπηδούν από στομάχια λύκων , πιτσιρίκια που έχασαν τον δρόμο τους ή που βγάζουν τη νύχτα τρώγοντας τοίχους σπιτιών ζαχαρωμένων. Πες ότι θες. Δεν θα φοβηθώ , στ' ορκίζομαι. Θα γελάω.
Είναι γιατί τώρα πια τρομάζω αλλιώς κι αλλιώς φοβάμαι. Περιποιημένες γραβάτες μαμά. Πάνω σε κοιλιές χορτασμένες. Φόβος είναι κι αυτές, αλλά παραμορφωμένος.
posted by Xνούδι at 9:57 PM
