Θα χαλάσω τα λιγοστά μου χρήματα και χωρίς δεύτερη σκέψη θα αγοράσω καινούργια γλώσσα. Όταν κάνεις μήνες να μιλήσεις η γλώσσα σου ξεχνά όλα όσα την είχες δασκαλέψει να μην λέει και περιμένει σαν μαλακισμένο μέχρι να τα βρείτε, να την σπιτώσεις ξανά και να αρχίσει να μαρτυρά στις άλλες γλώσσες τι τρέχει εκεί μέσα όταν γελάς , όταν λυπάσαι μα κυρίως όταν δεν μιλάς, να ανταλλάσουν συγχαρητήρια η μία με την άλλη για όσους μέχρι τώρα έχουν πονέσει και για όσα βαρύγδουπα έχουν πει. Εσύ άχνα δεν βγάζεις γιατί φοβάσαι , η ησυχία παγώνει τον λαιμό σου , τραβάς τα σκεπάσματα και σε σπρώχνεις στο παράθυρο να φτύσεις από εκεί στα κρυφά τους λυγμούς σου πάνω σε κανέναν χαρούμενο περαστικό. Μετά από καιρό αποφασίζεις να την αντικαταστήσεις με μια άλλη, αφού πρώτα μάθεις στις λέξεις σου να επιπλέουν και μετά να πετούν . Εντελώς πούστικη συμπεριφορά. Κάποιοι κάνουν το ίδιο με ανθρώπους, ακόμα και με τα παλιά τους cd που τα μετατρέπουν σε σουβέρ για τα ποτήρια ή σε σκιάχτρα για πουλιά. Αφού δεν έχω ακόμα γλώσσα και οι μυρωδιές μας πεθαίνουν ανάμεσα στα δόντια μου χωρίς να μπορώ να στις περιγράψω , να με πας σε κάποιον που ξέρει να λέει το χάδι. Να σου πει και το δικό μου . Όπως λένε τον καφέ...