Friday, February 26, 2010

Fatal error






posted by Xνούδι at 9:19 PM

Tuesday, February 16, 2010

Τιμωρία σε μαυροπίνακα

Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα. Περίτεχνα σφραγισμένη για πάντα.





Να θυμάμαι, ότι πρέπει να είναι.















posted by Xνούδι at 5:34 PM

Thursday, February 11, 2010

Φωσφορίζουν στο σκοτάδι









Οι δικές μου λέξεις σήμερα έχουν ρεπό. "Φίλα μου τα μάτια, φίλα μου τα χέρια, φίλα μου τα μαλλιά, κάνε με να ξεχάσω" έρχομαι  να σου πω ,  βάλε εσύ το μπουκάλι και φέρνω τα τσιγάρα μας εγώ, απόψε είναι μεγάλη η νύχτα  κι αν δεν μιλήσω τελικά δεν πειράζει, τα άντερά μας είναι ικανά ακόμα και έτσι να συνεννοούνται μεταξύ τους.   Οι κιθάρες του  Desamparado * θα σπρώχνουν τα κεφάλια μας στο πάτωμα,  εσύ θα ξέρεις πως όλο μου το αίμα μαζεύεται σε έναν χτύπο στο στήθος, πως έχω πάρει φόρα και γκρεμίζομαι μέσα μου, εγώ θα ξέρω πως έρχεσαι να με σώσεις και μέχρι τις 5.17 , την μοναδική ώρα που τα πουλιά δεν φοβούνται την Αθήνα και τραγουδάνε, μπορεί να τα καταφέρουμε και να έχουμε συγχωρεθεί για ότι επιφανειακότερο διαθέτουμε. Το τομάρι μας.








*

posted by Xνούδι at 9:10 PM