Wednesday, September 30, 2009

Το συν της ουσίας




- Σταματάμε να μιλάμε; - Σταματάμε να μιλάμε. - Θα καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις; - Θα σε αγκαλιάζω μέχρι εκεί που πονάς. - θα απαντώ. - θα απαντάς; - θα με καταλαβαίνεις. - θα σε καταλαβαίνω; - θα σε αγκαλιάζω μέχρι εκεί που πονάς.




posted by Xνούδι at 12:01 PM

Wednesday, September 23, 2009






Κάπου, κάποτε, μαζί, όποτε, οσοδήποτε , μέσα, πλάι, δίπλα, ολόγυρα, αργά, αδιάκοπα, μόνο πολύ, κομμάτι, αλήθεια, ίσως, δήθεν, τότε που, απέναντι, πια, μοναχά, άραγε, λίγο, λιγότερο, ποτέ, χωριστά, όχι, μη(ν), δε(ν),














posted by Xνούδι at 10:52 AM

Sunday, September 20, 2009

Εγώ λίγο και λήγεις κι εσύ

Μετρό 10:46 (Μουτζούρα να ξαναδώ αν γράφει το στυλό). Τρέμω για εκείνους που πάνε με αιμόφυρτη την καρδιά στην κουζίνα και φτιάχνουν καφέδες, κοιτάζοντας αμίλητοι έξω από το παράθυρο. Τυλίγουν σφιχτά το ρούχο τους και μυρίζουν το υγραέριο από το γκαζάκι. Tους λέω πως μια μέρα θα τους αγαπήσω, φοβάμαι μη φοβηθούν και φύγουν κι έτσι αποφασίζω να είμαι δίπλα τους στα κρυφά, δεν ξέρουν ότι τους ακούω όταν σηκώνονται αθόρυβα τις νύχτες , βάζουν να πιούν ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο άδειο σαλόνι, κρατάνε την ανάσα τους μη ξυπνήσουν τα παιδιά, κρατάνε την καρδιά τους μη διαλυθεί, να γλυτώσουν, δεν ξέρουν. Αυτοί οι μοναξιά δεν είναι απο χώμα από λάσπη είναι, όνομα έχουν; Χρόνια μετά, θα μπορέσω να σου αγοράσω ένα δικό σου; Να ρωτήσω πως σε λένε, να πεις; Αγαπώ χωρίς να γνωρίζω ούτε τη σημασία της λέξης ούτε τις βλάβες που προκαλεί , 24ωρα βενζινάδικα, χρωματιστά φώτα, χωρίς εσένα δεν υπάρχει χώρος να κρυφτώ, με τσούζουν τα μάτια μου από την κάπνα μ'ακούς; Δεν χρειάζομαι καμία ιδανική συνθήκη. Σε αφήνω να γαμήσεις επαναλαμβανόμενα έστω και μία ανάμνηση μου που να σε αφορά. Μπορείς; Μικρά, καθημερινά πράγματα. Είμαι σχεδόν πεντάχρονο. Πρόσφατα πέθανα. Έχω σύμβαση αορίστου χρόνου με το μαύρο κι έναν λαμπτήρα στον λαιμό κρεμασμένο. Μπορείς; Αλλαγή σελίδας. Στην χειρολαβή κρεμόταν πριν λίγο ένας άντρας πουλί. Θεέ τους, τι παράξενοι που είναι αυτοί οι άνθρωποι. Δεν έχουν μάτια, μύτη, στόμα. Μια πληγή καλύπτει το μέρος. Με αυτή την πληγή γελάνε, μιλάνε, κλαίνε, μισούν. Κι όσοι γεννήθηκαν να μην σέρνονται, να μην υποκύπτουν στο τραύμα ποτέ, πεθαίνουν με όλα τα χαρακτηριστικά τους. Ξημέρωμα κάπου στον Λυκαβηττό, βυθίζομαι στα ατάραχα νερά των υδρατμών σου. Όλες οι Κυριακές είναι μέρες ανεφοδιασμού και μορφασμών κακής διάθεσης την ώρα που φωτογραφίζω μπουκάλια πορτοκαλάδας. Τις Κυριακές σχεδόν με κλωτσάω μέσα μου. Σαβουριάζομαι στα σκαλιά μου και αιμορραγώ καφέδες και φτηνούς υπαινιγμούς. Οι Κυριακές ευνοούν τις κινήσεις εντυπωσιασμού. Ναι. Η αγάπη είναι ένας σκύλος από την κόλαση. Στα είκοσι, τέτοιου τύπου beat λογοτεχνίες σε απογειώνουν. Στα τριάντα εφτά , κοιτάς τα αδέσποτα καχύποπτα και σχεδόν όλα κουτσαίνουν. Στην πόρτα μου πια χάσκει μια αλήθεια που θα 'ναι πάντα μισή κι ένα πιτσιρίκι που γατζώνεται πάνω μου να κοιμηθεί και δεν βγάζει ποτέ τα παπούτσια του. An industrial silence και ότι έχει μείνει από μας, απόλυτες ευτυχίες και απόλυτες συντριβές, μέσα σε στοιχειωμένα τρένα που τρέχουν ιλιγγιωδώς σε άνυδρες ράγες γεμάτες οφθαλμαπάτες.

posted by Xνούδι at 1:10 PM

Wednesday, September 16, 2009

rendez-vous avec une chanson


Τα αεροδρόμια είναι μη τόποι και οι αίθουσες αναχωρήσεων σημεία μηδέν κι ας έχουν όνομα. Στιγμιότυπα ασπρόμαυρα, χαμηλού κοντράστ και ανάλυσης, θολά. Σαν τα πρόσωπα που περιφέρονται εκεί και μοιάζουν τόσο οικεία, λες και έχουμε καθίσει δίπλα τους και έχουμε προλάβει να τους εξιστορήσουμε ολόκληρη τη ζωή μας. Γνώριμα, σαν εκείνα που δεν έχουμε συναντήσει ποτέ. Εδώ να μείνεις, να φιληθούμε δόντια με δόντια.

posted by Xνούδι at 3:37 PM

Thursday, September 10, 2009

My first day at school







video










posted by Xνούδι at 9:18 PM

Wednesday, September 09, 2009

Επικίνδυνα αστικά απόβλητα

Eνήλικες εκδοχές μιας εκδοράς, ρούχα παράπονα κρεμασμένα σε ήδη κατειλημμένες κρεμάστρες, γαλάζια δειλινά με φόρα πάνω σε τζάμι, κρυώνω αγάπη μου, μεταχειρισμένα χαμόγελα, μέρες που αστράφτουν νύχτα , εν χoρώ οι δοτικές πτώσεις, χίλια καντάρια οργή κρυμμένη, αντικανονικές προσπεράσεις, δημόσια ουρητήρια, ηλεκτροφόροι στήλοι, κρυώνω αγάπη μου, καπάκια υπονόμων, σπασμένες απόπειρες προσέγγισης καταπάνω μας, ά(σ)τρωτα κρεβάτια, με την μεριά του λύκου, μια πληγή που καλύπτει το πρόσωπο, τελευταία βάρδια σε λεωφορείο , κρυώνω αγάπη μου, βόλτα με ασανσέρ νύχτα και κάτι, πυροσβεστικοί κρουνοί , φρεάτια, τεμαχισμένες σωληνώσεις, σιωπή που σέρνεται μέσα στα τηλεφωνικά σύρματα και στα ντοκιμαντέρ για το Ναγκασάκι, άχρονος χρόνος και τα παράγωγά του, μυρωδιά μιας αντανάκλασης, κρυώνω αγάπη μου, παιδιά με ασήκωτες σάκες κρυώνεις αγάπη μου; Στεναγμός της λύπης ίδιος με εκείνον της κορύφωσης, ανέγγιχτοι στην πόλη των μην αγγίζεις εκεί, μερίδιο που πείστηκες πως σου αναλογεί, όσοι είναι εδώ λείπουν, κρυώνω αγάπη μου, άπλυτα ποτήρια, βιώματα που περιμένουν να γίνουν μονόστηλα ή να μπουν στο επόμενο αλμανάκ, όραση φθήνουσα από το αλκοόλ των περιστάσεων, εξακριβώσεις στοιχείων βοήθεια γίνομαι άνθρωπος. Βοήθεια. Απεγνωσμένα αυτοσχέδιοι θεοί, πινακίδα στην εθνική, ταμπέλα σκυλάδικου, "καλές" προθέσεις, πολλά "σ’ αγαπώ". Ότι σπουδαίο που ποτέ δεν θα ειπωθεί, κρυώνω αγάπη μου, τα μάτια που φόραγες την τελευταία φορά που είδα, ασφυκτικά γεμάτα δωμάτια με πρόσωπα που ποτέ δεν θα συναντήσω και ο θόρυβος. Ο θόρυβος που κάνουν οι ζωές των ανθρώπων και με ρημάζει.






posted by Xνούδι at 3:11 PM

Tuesday, September 08, 2009




Oλόκληρο κουτί σπίρτα, για ένα μαζί σου.











posted by Xνούδι at 12:41 PM