Κουτάκια μπύρας που ανοίγουν ανά πάσα στιγμή, χωρίς ώρα, λόγο, αιτία. Ιδρώτας, και σκόνη μετά το πέρας κάποιου ανύπαρκτου live. Μυρωδιά απ' τα αναμένα φιδάκια γύρω απ' τη σκηνή. Νερό στο τασάκι να μην παίρνει το θαλασσινό αεράκι τις στάχτες. Χωρίς χαρτάκια στριψίματος γιατί κατά λάθος βούτηξες μαζί τους. Όλο το Μοναστηράκι κρεμασμένο σε χέρια και πόδια , πανηγύρι τσιγγάνικο. Φανελάκι , σανδάλια, μαγιώ, τίποτα άλλο. Απρογραμμάτιστα ταξίδια στα Kουφονήσια. Ο βυθός τους. O δικός μας. Καινούργιο tattoo στον λαιμό. Mala Vida στη διαπασών, ηχεία, αυτοκίνητο, ζέστη, χωμάτινη κατηφόρα, στροφή, παραλία, μπορώ και χωρίς χέρια, κοίτα μπορώ! Η άμμος που τρίβεται πάνω μας, το μεσημέρι που τρίβεται μέσα μας. Μυστικά στην προβλήτα, εγώ για σένα έχω εμένα μόνο. Τα μάτια μας όταν έρχεσαι. Τα μάτια μας όταν φεύγεις. Τσέπες γεμάτες κεράσια για τον δρόμο . Μην κουνηθείς! Ένα τριζόνι στα μαλλιά σου! Tσιγάρο μετά από παγωτό μηχανής ανάμεικτο. Σακούλα γεμάτη ροδάκινα, δεμένη σε βράχο μέσα στο νερό. Εισιτήρια συναυλιών με μαγνητάκι στο ψυγείο. Τάβλι στο μπαλκόνι, να χάνεις επίτηδες , να κάνω πως δεν κατάλαβα, να σε δω να γελάς . Σσσσσσσσ αρχίζει στα θερινά σινεμά, Αύγουστος, πάνω από το κεφάλι της Zan Moro ανατέλει τεράστιο το φεγγάρι . Ανεβοκατέβασμα σε ασβεστωμένα σκαλιά. Μοχίτο μέχρι τελικής πτώσης. Απόλυτη ξυπολισιά. Γρανίτα φράουλα, φραπέ με παγωτό. Νοήματα από την απέναντι μπάρα. Αδιάβαστα βρεγμένα βιβλία στην απλωμένη πετσέτα. Φύκια κολλημένα στο μπράτσο της κιθάρας. Βουτιά από καίκι στη μέση του πουθενά. Ονοματοδοσίες άστρων ξαπλωμένοι στα βράχια και αυτοσχέδιες εξομολογήσεις. Αγαπώ εσένα, ή εμένα αγαπώ; Ανεμιστήρες οροφής. Νυσταγμένα χάδια στη μέση της νύχτας σε νοικιασμένα δωμάτια. Το χέρι σου στο χέρι μου, φιξάκι ζωής.