Thursday, October 29, 2009
Carnivores II
Χωμένη πίσω πίσω στο στόμα του. Κολλημένη στον ουρανίσκο. Βράδιασε προσπαθώντας να την ξεσφηνώσει τραβώντας την. Ώρες μετά, θα βουρτσίσει τα δόντια του και θα την φτύσει καθώς θα τα ξεπλένει. Την Σεχρειαζομαικαιμηφύγεις.
posted by Xνούδι at 12:25 PM
26 Comments:
Τώρα αρχίζουν όλα έτσι;
Τόσο αληθινό!
Η θάλασσα πότε θα ξανάρθει?
Λείπει... πολύ...
Την σκότωσε στον στο στόμα του! Τη μάσησε με δύναμη!
Μάνο
"When hope is hungry, everything feeds it"
Alice
Αληθινό είναι, αλήθεια. Συμβαίνει σχεδόν καθημερινά, μετά από κάθε βούρτσισμα.
Στελλί μου
Οταν τελειώσει το φαγοπότι.
Nικόλα
Οχι! Οχι! Κάθε φορά την φτύνει στον νιπτήρα, για να μην της κάνει κακό. Να μην την πονέσει και να μην την καταπιεί. Μετά την ψάχνει στην αποχέτευση κι εκείνη είναι πάντα εκεί.
Ηπουστικακατακόκκινη που του άφησε δίπλα του έτσι babe?
απαγορεύεται το πτύειν!
;-)
Εγώ πάλι καθημερινά φτύνω την Σεχρειαζομουνακεφυγες.
Χάλια γεύση, χάλια παρενέργειες...
...σχεδόν νοστάλγησε την εποχή που ακουμπούσε παιχνιδιάρικα στα χείλη του και δεν τον άφηνε να τη δαγκώσει.
Πίσω πίσω στο στόμα του. Κάθε που πιάνει την οδοντόβουρτσα ακούει σεχρειαζομαιμημεφοβάσαι. Δεν ξέρει αν είναι αυτό που έψαχνε ή μια κουφάλα..
είμαι περίεργος να δω τι γίνεται στο ΙΙΙ
Κ.Κ.Μ.
Άρη
Ναι. Ακριβώς γι αυτό μιλάμε.
tovene
Eκτός κι αν πρόκειται για αμυντική τακτική.
Enshadowed
Κι εγώ την Μεινεμαπρεπειναφυγωναιμαμείνε.Υπέροχη γεύση, 2000 θερμίδες το κομμάτι.
Θεία Θ
Μετάνιωσε θέλετε να πείτε...
Τρελέ
Αυτό είχε γεύση μεταλλική...
Κ.Κ Μοίρη
Κι εγώ. Αν φυσικά με ότι έχει απομείνει, γεμίζουν έστω δύο γραμμές. Άντε έστω και μια λέξη...
όταν την ξαναβάζει στο στόμα του, εκείνη απλώνει από μέσα σα μεμβράνη που του σκεπάζει τα σωθικά κι ύστερα μαζεύει κουβάρι στη γωνιά της σε κάθε σκέψη λιποταξίας...
άμα υπάρξει και τρίτο πάει να πει ότι κάτι έχει απομείνει..
κρύωσα, περιμένω το υπόλοιπο μήπως και δεν κατέβει αμάσητη, μήπως...
εγώ την καταπίνω καθημερινά, ποτέ δεν τη φτύνω. (και δεν πλένω και τα δόντια μου πανάθεμά τα)
Το αίμα είναι πάντα δικό της....
Αααααααχχχχχχχχχ
Μόλις ανακάλυψα τη δουλειά σου και εντυπωσιάστηκα. Ξεχωρίζει.
Γράφω κι εγώ διηγήματα, τώρα άρχισα να τα βγάζω παραέξω.
Συνέχισε έτσι!
Καλή σου μέρα.
Mα φυσικά!
Εχει γεύση που καίει πολύ...
Κάτι σαν Listerine...
Αύτρα ή καραμέλα?...
Ναι τόσο απλά και τόσο αθέμιτα..
βρίσκεσαι σε οίστρο;
φιλιά :-)
Διαβαζοντας το μπλογκ σου εχω καταλαβει οτι εχεις προβλημα. Τα χρωματα και και τα κειμενα σου προσδιδουν στη προσωπικοτητα σου μια αντικοινωνικη συμπεριφορα.
Πιστευω τουλαχιστον εκει μεσα που καθεσαι με τον υπολογιστη σου να υπαρχει και κανενα παραθυρο να αναπνεεις και λιγο καθαρο αερα.
ThAls
Τα κλειστά παράθυρα ενός δωματίου είναι λιγότερο επικίνδυνα από εκείνα της ανθρώπινης σκέψης. Ελπίζω εκεί μέσα που κάθεστε να βρείτε έστω και μία χαραμάδα.
ελπίζω τουλάχιστον να μην χρησιμοποιήσει οδοντογλυφίδα..
(τόσο καιρό πάντως και δεν ξέρω ακόμα αν θα είναι καλό να δούμε και νο.3..)
τι παράξενος, απόμακρος κι αποστομωτικός που είναι ο έξω κόσμος...
Post a Comment
<< Home